Starej mapie Niemiec
Mapa Niemiec starego. Stara mapa Niemiec (Europa Zachodnia - Europa) do druku. Stara mapa Niemiec (Europa Zachodnia - Europa) do pobrania. Przyjmuje się, że etnogeneza plemion germańskich miała miejsce w okresie nordyckiej epoki brązu, a najpóźniej w przedrzymskiej epoce żelaza, jak pokazuje stara mapa Niemiec. Z południowej Skandynawii i północnych Niemiec plemiona te rozpoczęły ekspansję na południe, wschód i zachód w I wieku p.n.e., stykając się z celtyckimi plemionami Galii, a także z plemionami irańskimi, bałtyckimi i słowiańskimi w Europie Wschodniej. Niewiele wiadomo o wczesnej historii Germanów, z wyjątkiem ich zapisanych interakcji z Imperium Rzymskim, badań etymologicznych i znalezisk archeologicznych. W pierwszych latach I wieku legiony rzymskie przeprowadziły długą kampanię w Germanii, na obszarze na północ od górnego Dunaju i na wschód od Renu, próbując w ten sposób rozszerzyć granice imperium i skrócić jego linię graniczną. Podporządkowali sobie kilka plemion germańskich, takich jak Cheruskowie.
Mapa Niemiec stary
Koncepcja Niemiec jako odrębnego regionu w Europie Środkowej wywodzi się od rzymskiego dowódcy Juliusza Cezara, który określał niepodbite tereny na wschód od Renu mianem Germanii, odróżniając je w ten sposób od podbitej przez siebie Galii (Francji). Zwycięstwo plemion germańskich w bitwie w Lesie Teutoburskim (9 r. n.e.) zapobiegło aneksji przez Imperium Rzymskie. Po upadku Cesarstwa Rzymskiego Frankowie podbili inne plemiona zachodniogermańskie. Kiedy w 843 r. imperium frankijskie zostało podzielone między spadkobierców Karola Wielkiego, jego wschodnia część stała się Francją Wschodnią. W 962 r. Otton I został pierwszym cesarzem Świętego Cesarstwa Rzymskiego, średniowiecznego państwa niemieckiego, o którym mowa na mapie dawnych Niemiec.
W okresie wysokiego średniowiecza książęta i książęta cesarstwa zyskiwali władzę kosztem cesarzy. Po 1517 r. Marcin Luter poprowadził reformację protestancką przeciwko Kościołowi katolickiemu. Północne kraje związkowe stały się protestanckie, podczas gdy południowe pozostały katolickie, jak widać na starej mapie Niemiec. Starły się one w wojnie trzydziestoletniej (1618-1648), która była rujnująca dla dwudziestu milionów cywilów. Rok 1648 oznaczał faktyczny koniec Świętego Cesarstwa Rzymskiego i początek nowoczesnego systemu państw narodowych, z Niemcami podzielonymi na liczne niezależne państwa, takie jak Prusy, Bawaria i Saksonia. Po rewolucji francuskiej i wojnach napoleońskich (1803-1815) nastąpił upadek feudalizmu, a liberalizm i nacjonalizm starły się z reakcją. Rewolucja marcowa w 1848 r. zakończyła się niepowodzeniem.